Ingrid en Henro reizen met de camper door Azië: Mongolië week 2

Mongolië week 1 - 2

Home - Polen - Litouwen - Letland - Rusland - Mongolië - China - Kirgizië - Kazachstan - Uzbekistan -Turkmenistan - Iran - Armenië - Georgië -Turkije

Reisroute
Wat eten we Waar slapen we Onze camper

	9 juli rijden we 200km terug naar Ulaan Baatar (UB). De watertankplaats in Lun is onbemand vanwege het komende Nadaamfeest. We hebben geen water meer in onze tank. Onderweg regent het flink. We rijden weer door de zandpiste. Deze is nu blubber geworden, waarin het af en toe flink glijden is. Daarna gaat het nog 100km over een gladde asfaltweg mét diepe gaten. In UB doen we boodschappen. Het komende Nadaamfeest geeft veel drukte en onrustig verkeer. We zetten onze camper neer op het veld waar we al eerder waren. Gelukkig krijgen we 25 liter water van een reisgenoot. De volgende morgen maken we een stadsexcursie. Naar het uitzichtpunt met gedenkteken voor de vaderlandse
		oorlog en een groot Boedha beeld. Dan rijden we naar het Kazachstaanse consulaat voor een visum. In verband met het conflict in Zuid Kirchizië zijn de grenzen met Uzbekistan dicht. We gaan dus omrijden via Kazachstan naar Uzbekistan. Dit duurt een flinke tijd omdat de consul ons persoonlijk wil zien. Daarna eten we in de stad en rijden we terug naar de camperplaats, en is er geen tijd meer om te internetten. 's Avonds wonen we een prachtige voorstelling bij van Mongoolse volksmuziek en dans. Bij terugkomst op ons camp is de watertankwagen gearriveerd. Kunnen we eindelijk onze watervoorraad aanvullen om te douchen en te wassen. Ook krijgen we onze gasfles weer vol terug.
Op 11 juli vertrekken we al vroeg naar het stadion voor het Nadaamfeest. We zitten ruim 2 uur in het stadion te wachten alvorens de opening plaats vindt. Het Nadaamfeest is een oud volksfeest met worstelen, boogschieten en paarderennen. Het zijn de vaardigheden die een Mongoolse man moet beheersen om zijn vijand te kunnen weerstaan. De opening bestaat uit een parade van vaandelzwaaiers, paarden, militairen en politie en allelei capriolen van ruiters te paard. Nadat de president van Mongolië het feest heeft geopend, vindt er een olympiade-achtige optocht plaats van sponsoren. Vervolgens starten de worstelwedstrijden op het gras met veel ceremonieel. Buiten het stadion is het een gezellige drukte en vooral kleurrijk. Er zijn eettentjes, verkopers van allerlei zaken en oude spelen. We eten lamshaslik. Ook zijn hier de boogschietwedstrijden aan de gang. 's Avonds gaan we met ons reisgezelschap uit eten in een Mongools BBQ restaurant. Eindelijk weer eens wat groente kunnen eten.
	De tweede dag van het Nadaamfeest gaan we buiten UB kijken naar de paarderennen in het veld. Ook hier zijn duizenden mensen aanwezig. Er zijn vele eettentjes en verkopers. Tussendoor galopperen ruiters te paard. Een echt familiefestijn. De wedstrijden bestaan uit het afleggen van een afstand 10-15 km door paarden van verschillende leeftijden. Op deze paarden zitten kinderen van 6-11 jaar. We zien de paarden binnenkomen bij de finish. Ook vandaag weer lekker geluncht met gehakt verpakt in deeg.'s Avonds hebben we gedoucht en de camper gereed gemaakt voor de reis door de Gobiwoestijn naar de Chinese grens.

		Om 6 uur in de ochtend rijden we door UB richting Chinese grens. Bij een later tijdstip komt men vast te zitten in het verkeer. De komende 3 dagen rijden we door de Gobiwoestijn (750 km) De eerste 215km is een opvallend goede weg door groene heuvels. De weg houdt in eens op en we kunnen kiezen over welk zandpad we verder gaan, het landschap wordt vrijsnel dor. We rijden ruim 100km zandpiste parallel aan de spoorlijn naar China. De piste is redelijk te berijden, weinig mulzand of modder. Ook de hellingen zijn niet steil. De temperatuur is rond het middaguur 30 graden. Ondanks de geringe snelheid zit de camper ook binnen onder een stoflaag. We overnachten in de woestijn.

	Vandaag hebben we 180km door de Gobi gereden. Gemiddelde snelheid 20km/u. Het traject was nu een stuk zwaarder: wasbord gravelwegen, leemwegen, kiezel en mulzand, scherp uitstekende stenen, modderpoelen in natte gedeelten, steile wadi doorgangen en geaccidenteerd terrein. Wat heb je nodig om vooruit te komen in de Gobi: een voertuig met bodemvrijheid, 'n schep, 10m sleepband, behendigheid, geduld en soms moed en een navigatiesysteem. Af en toe komen we een kolenmijn tegen met het bijbe- horende troosteloze dorp. Na 160km zaten we vast met de camper in een modderpoel. We hebben eerst onder de camper alles vrijgegraven. De bege- leidende 4x4-truck arriveert na een half uurtje en trekt ons moeiteloos eruit. We overnachten in de woestijn.
Het is om 21.00 uur donker. Er steekt een harde wind op en het gaat regenen. De volgende ochtend is het om 4.00 uur al weer licht. Het is doodstil. De bodem bestaat uit zand en fijne kiezel en om de halve meter een 'grijs' graspolletje. In juli en augustus valt de meeste regen in dit gebied. In diepere gedeeltes verzamelt zich het water. Deze gebieden zijn het meeste groen. We rijden 160km richting Chinese grens. Meteen na het vertrek rijden de eersten zich vast in het mulle zand. We hebben geluk met het weer. De regen heeft niet doorgezet. De diepere gedeelten zijn droog en opgedroogd leem. We overbruggen flinke hoogte verschillen over de stenige piste. Er is geen verkeer over de piste. Een enkele vrachtauto of een lokaal voertuig. De temperatuur is rond 14.00 uur 36 graden. Door onze airco merken we er weinig van. Wel zit alles onder het stof. We overnachten 30km voor de Mongools/Chinese grens. In de namiddag steekt er weer een harde wind op. Morgen gaan we de grens over naar China. Lees verder China.