Weg tussen Kars en Ani in oost Turkije
Turkije en de reis naar huis
In de stromende regen rijden we van Batumi naar de Turkse grens. De overgang duurt 1 uur: visum kopen en auto in het paspoort laten schrijven. In de eerste stad trekken we Turks geld uit de automaat. Het weer klaart op. We rijden over gladde wegen langs de Zwarte zeekust. De wegen zijn kruisingsvrij aangelegd door de steden, dus dat rijdt lekker door. Er zijn prachtige vergezichten op de baaien en de bergen. Het is een feestdag want Atatürks afbeelding hangt aan de gevels. We zetten onze camper na 460km neer in Ünye bij camping Golevi. We staan 10 meter van de zee. De branding maakt flink lawaai. We eten eenvoudig maar lekker vis, salade en frietjes in het restaurant. Het is donker om 16.45 uur.
Ilgaz, bezinepomp, restaurant, winkel en moskee

Toegang tot de 'feribot' in Istanbul
Onderweg naar Istanbul

Henro op het veer over de Bosporus
Haventje bij de camperplaats in Istanbul

Ondrgaande zon over de Bosporus

Politie in Istanbul op een merkwaardig voertuig

Tram in het stadsdeel Beyoglu
Om 5.30 uur wordt het licht. We poetsen de camper van binnen, verschonen de lakens en vullen de watertank. Daarna gaan we op pad, verder langs de Zwarte zeekust tot Samsun. Dan gaat de doorgaande weg (D100) het binnenland in. Het is fris maar zonnig weer. We doen bood-schappen bij een Carrefour supermarkt. Verder kopen we bij een Ford garage een paar interieurfilters, die in Europa niet worden geleverd. Dat kost ruim een uur omdat ze van een ander filiaal gehaald moeten worden. maar we krijgen een kopje thee en kletsen wat. We rijden door het berglandschap tot Ilgaz. Hier overnachten we op het parkeer-terrein bij een benzinepomp/restaurant. We eten gezamenlijk met enkele van onze reisgenoten, die we onderweg tegengekomen zijn.
Het is vannacht, 2 november, koud geweest. We staan in het Turkse binnenland op 900m hoogte. Er ligt rijp op de auto en de velden zijn wit. We rijden richting westen. Het binnenland van Turkije is bergachtig waarbij de dalen veelal in cultuur zijn gebracht. We zien groepen vrouwen in harembroeken met hoofddoek op de velden aardappels rooien en suikerbieten schoonmaken. Naarmate we dichter bij Istanbul komen zijn de dalen dichter bevolkt en is er industrie. We rijden verrassend eenvoudig naar de 'feriboti Harem - Sirkeci', die ons over de Bosporus zet. Het is 21 graden in Istanbul. We zetten onze camper na 430km op de parkeerplaats langs de stadsmuur aan het water. We wisselen het brandstoffilter omdat de aanwijzer in het rood (=vol) staat.
De volgende dag lopen we Istanbul in naar de Blauwe Moskee. Er zijn veel toeristen, niet zo verwonderlijk want Istanbul is culturele hoofdstad 2010.
zicht op Istanbul vanaf de Bosporus

Blauwe moskee in Istanbul

Istanbul, Aya Sophia

Vissen vanaf de Galata-brug
Vissersboten in Istanbul

dönner kebap in de gote bazar van Istanbul

dichte mist tussen Istanbul en de Bulgaarse grens
Straatverkopers zijn overal in Istanbul

De vismarkt in Istanbul

Ezel en wagen kom je regelmatig tegen in de dorpen van Bulgarije
We nemen de tram naar de wijk Beyoglu en lopen van het Taksimplein weer terug naar de stad door de winkelstraten. We lunchen in T-shirt buiten aan de voet van de Galata-toren. Het is zonnig en warm. Daarna lopen we over de Galataburg naar de Egyptische bazar. Hier doen we inkopen voor de terugreis. 's Avonds eten we aan de waterkant vis met Ulla en Dieter van onze Aziëreis.
Op 4 november rijden om 7 uur weg. Het is al druk in de 14 miljoenen stad Istanbul. We zijn snel op de autoweg naar Edirne. Het is erg mistig. Na 260km gaan we de grens met Bulgarije over. We moeten een vignet kopen, kost 10 Leva maar ze blijven volhouden dat het 10 euro kost (het dubbele). Dat was vorig jaar ook al zo en volgend jaar zal dat ook wel zo zijn. De zon gaat schijnen en het wordt 20 graden. In de bergen voor Sofia zien we de bonte herfst-kleuren van de bomen op de hellingen. Het asfalt van de wegen in Bulgarije is matig. Maar we zijn gedurende onze reis wel wat gewend. We zijn dit land snel door en zetten onze camper na 660km neer op de camping in Pirot, Servië. We zijn hier de enige kampeerders.
De camping heeft sinds vorig jaar een flinke upgrade gehad (ook de prijs) en er is zelfs wifi.
Het is vanochtend 4 graden als we de weg opdraaien. We rijden door een smal dal naar Nis waar we de 'autoput' opgaan. Het wegdek is de eerste 100km belabberd. Het weer klaart op en het wordt 20 graden. We rijden snel door Belgrado en dan 'omhoog' naar Hongarije. Er is een half uur wachttijd voor de Servisch-Hongaarse grens. Na de koop van een wegenvignet (officieel 5 euro maar wij mogen 7 betalen) rijden we door naar Kiskunmajsa. We doen boodschappen en zetten onze camper neer bij het thermaalbad Jonatherm.
Vandaag 6 november nemen we een rustdag. De zon schijnt uitbundig.
Camping in Pirot, Servië

Belgrado vanaf de 'autoput'
Servië, de smal dal tussen Pirot en Nis

Zonovergoten camping in Kiskunmasja, Hongarije
De kloosterkerk van Melk in Oostenrijk

Wertheim (D) aan de Main en Tauber

Wertheim oude binnenstad
We lunchen buiten, het is 20 graden. In de middag bezoeken we het thermaalbad, Er zijn bekken met donkerkleurig ijzerhoudend water van verschillende temperturen. Hier inzitten mensen op bankjes die zich onderwater bevinden. Er is ook een buitenbad. Het het geheel doet wat ouderwets aan maar is brandschoon.'s Avonds drinken we wat met één van onze reisgenoten die ook hier is aangekomen. De volgende dag rijden van zuid Hongarije via Budapest en Wenen naar Melk (480km). Na Budapest neemt de bewolking toe en wordt het grijs. Dag mooi weer. We staan op de parkeerplaats langs de Donau. 's Avonds eten in het stadshotel van Melk.
Henro haalt 's ochtends verse broodje voor het ontbijt. Het is zwaar bewolkt als we richting Passau rijden. We halen bij de douane een stempel voor het carnet de passage zodat we de waarborgsom weer kunnen vragen van de ADAC. We zetten rond 15.00 uur onze camper neer op de camperplaats voor het Expocamp in Wertheim. Dit is een grote handelaar in campers. We kopen enkele onderdelen voor de camper ter vervanging van defecte.
Expocamp Wertheim, een grote camper dealers met overnachtingsplaats

Laatste keer uit eten: Stadshotel Melk

We passeren Frankfurt luchthaven
Welkom thuis
De volgende dag komt om 8.00 uur de bakker voorbij. We bekijken de campers in de showroom. Je moet altijd op de hoogte blijven van nieuwe ontwikkelingen. 's Middags verplaatsen we onze camper naar Wertheim stad. We staan aan de rivier de Main. We lopen door het stadje heen en doen enkele inkopen.
De volgende dag rijden we naar Overlangel in Nederland naar Lida en Rien. We eten en slapen daar op de oprit. Op 11 november rijden naar ons huis. Het staat er nog onveranderd bij. De bewoners en onze vrienden hebben er goed voor gezorgd. We zijn na 6,5 maanden en ruim 36.000km weer thuis.
Turkije en de reis naar huis